Tuesday, August 26, 2014

डेमो

दुपारची वेळ होती. मी घरी एकटाच एका कथेवर काम करत बसलो होतो. दुपारच्या वेळी शक्यतो कुणी डिस्टर्ब करायला येत नाही. त्यामुळं सलग लिखाण करता येतं.

कथा जवळजवळ संपवतच आणली होती. इतक्यात डोअरबेल वाजली. मी कथेच्या क्लायमॅक्समधे इतका गुंगलो होतो की, कुणीही आलं तरी दार उघडू नये असं वाटत होतं. दोनदा बेल वाजवून झाल्यावरही मी जागचा हललो नाही. म्हटलं, असेल कुणीतरी सेल्समन किंवा पत्ता विचारणारं कुणीतरी. अजून एखाद्या वेळेस वाजवेल आणि जाईल निघून…

पाचव्यांदा बेल वाजली तेव्हा मात्र उठावंच लागलं. दार उघडून वसकन् ओरडणारच होतो, पण…

दारात एक तरुण मुलगी उभी होती. काळासावळा रंग, टप्पोरे डोळे, सरळ नाक, पातळ ओठ. उंची पाचेक फूटच असेल. अंगात थोडासा ढगळा लाल टी-शर्ट, खाली निळी जीन्स. डोक्यावर लाल कॅप. एकंदरीत ‘नाजूक’ प्रकारात मोडणारा आयटम.

खांद्यावरची जड बॅग खाली ठेवत ती म्हणाली,

“सॉरी सर, तुम्हाला डिस्टर्ब करतेय. मी ‘युनिक टॉईज’ कंपनीतून आलेय. तुम्ही आमच्याकडं ‘डेमो रिक्वेस्ट’ नोंदवली होती ना?”

मला चटकन् आठवेना. युनिक टॉईज, डेमो रिक्वेस्ट… मी तर एकटाच राहात होतो. खेळणी वगैरे मागवायला लहान मुलंच नव्हती. मग ही काय म्हणतेय?

“सॉरी मिस्, इतक्यात तरी मी कसली खेळणी मागवल्याचं आठवत नाही. तुम्ही कदाचित चुकीच्या पत्त्यावर आला आहात.”

“नाही सर, पत्ता बरोबरच आहे. आणि कदाचित आम्हाला बरेच दिवस उशिर झाल्यानं तुम्हाला आठवत नसेल. त्याचं काय आहे, आपल्याकडं या प्रॉडक्टवर कायद्याची खूप बंधनं आहेत. त्यामुळं आम्हाला कस्टमरच्या पसंतीनुसार खेळण्यांचे पार्ट्स वेगवेगळ्या ठिकाणी तयार करुन मागवावे लागतात. शिवाय, डेमोसाठी आमचा स्टाफसुद्धा खूप कमी आहे. त्यामुळं डेमो रिक्वेस्ट प्रोसेस करायला दोन ते तीन महिने लागतात. त्याबद्दल कंपनीतर्फे मी तुमची माफी मागते.”

मला अजूनही काही अर्थबोध होत नव्हता. दोन-तीन महिन्यांपूर्वी मी असं काही शोधत होतो का, ते आठवून पाहिलं. पण नाही. तरीसुद्धा, खेळण्यांचा डेमो ही काहीतरी वेगळी कन्सेप्ट होती. त्यातून ती कायद्याची बंधनं वगैरे काहीतरी म्हणाली, त्यामुळं मला जरा इंटरेस्ट वाटला.

“ठीकाय, तुम्ही आत येऊन बोललात तरी चालेल.”

“थँक्यू मिस्टर सॅम,” असं म्हणून ती आपली बॅग उचलून आत आली. तिनं ‘सॅम’ म्हटल्यामुळं मला थोडा संदर्भ लागू लागला. मी ह्या फ्लॅटमधे एक-दीडच महिन्यांपूर्वी रहायला आलो. त्याआधी इथं सॅम नावाचा एक फॉरेनर त्याच्या इंडीयन गर्लफ्रेन्डसोबत रहायचा, असं मला फ्लॅटच्या मालकानं सांगितलं होतं.. त्या सॅमनंच कसली तरी ‘डेमो रिक्वेस्ट’ पाठवताना हा पत्ता दिला असणार. पण आता माझी उत्सुकता चाळवली गेल्यानं, मी ‘सॅम’ नाही हे तिला सांगावंसं वाटलं नाही.

“हं, आता बोला कसला डेमो दाखवणार आहात?” दार बंद करत मी आत आलो. तोपर्यंत बॅगमधून पाण्याची बाटली काढून ती गटागट पाणी पीत उभी होती.

पाणी पिऊन झाल्यावर तिनं माझ्याकडं बघितलं. मग इकडं-तिकडं बघत विचारलं, “घरात लेडीज कुणी नाही?”

मी म्हटलं, “नाही. पण तुम्ही घाबरु नका. मी तसा सभ्य माणूस आहे.”

यावर खळखळून हसत ती म्हणाली, “अहो, घाबरायचा प्रश्न नाही. या जॉबसाठी आम्हाला सर्व प्रकारचं ट्रेनिंग दिलं जातं. त्यात स्वसंरक्षणासाठी कराटे, बॉक्सिंगपासून चाकू आणि बंदूक चालवण्यापर्यंत सगळं शिकवतात. आत्तासुद्धा माझ्या बॅगेमधे किमान तीन-चार प्रकारची हत्यारं तुम्हाला सापडतील. त्यामुळं घाबरु तुम्ही नका. आम्ही ते सगळं इमर्जन्सीमधेच वापरतो. मी लेडीजचं विचारलं ते डेमोसाठी.”

“अच्छा, अच्छा!” मी अजिबात घाबरलो नाही असं दाखवत म्हणालो, “त्याचं काय आहे, आत्ता तरी मी एकटाच आहे घरात. त्यामुळं तुम्ही डेमो मलाच दाखवा. मी नंतर शिकवेन लेडीजला.”

ती पुन्हा हसायला लागली.

“अहो, तुम्हाला डेमो कसा दाखवणार? खेळणी तर लेडीजसाठी मागवलीत ना! एनी वे, तुम्ही मला सभ्य आणि सरळ पुरुष वाटता. त्यामुळं मी स्वतःवर डेमो दाखवते. नंतर तुम्ही तुमच्या गर्लफ्रेन्डला किंवा बायकोला तसं करुन दाखवू शकता. तसंही दोघांना ही खेळणी वापरायची माहिती असेल तर जास्त मजा येते, असा आमच्या कस्टमर्सचा फीडबॅक आहे.”

एवढं बोलून ती बॅगजवळ जमिनीवरच बसली. बॅगमधून तिनं एक रंगीत बॉक्स बाहेर काढला. त्यातून हेडफोनसारखं दिसणारं एक मशिन काढलं.

“आपण या खेळण्यापासून सुरुवात करु. याचा डेमो मला तुमच्यावरही दाखवता येईल,” असं म्हणत ती उठली आणि माझ्या जवळ आली. मला आता या सगळ्या प्रकाराचा अंदाज येऊ लागला होता. पण तरी हे सगळं अनपेक्षित असल्यानं धाकधूक वाटत होतीच.

माझ्या हाताला धरुन तिनं सोफ्यापर्यंत आणलं. सोफ्यावर मला ढकलून ती पुन्हा बॅगकडं गेली. बाहेर काढून ठेवलेल्या बॉक्समधून तिनं दोन पेन्सिल सेल घेतले. हातातल्या हेडफोनसारख्या मशिनमधे ते सेल टाकून तिनं एकदा ऑन-ऑफ करुन बघितलं.

“हे आमच्या कंपनीचं नविन प्रॉडक्ट आहे. याला म्हणतात ‘बूब सकर’. तुम्ही प्लीज तुमचा शर्ट काढून ठेवाल का?”

माझी काय बिशाद होती नाही म्हणायची? एक तर अशी तरुण मुलगी एकांतात शर्ट काढायला सांगतेय, ही एक्साइटमेंट. आणि दुसरं म्हणजे तिच्या बॅगमधे असलेली ‘किमान’ तीन-चार प्रकारची हत्यारं!

शर्टची बटणं काढून मी शर्ट अंगावेगळा केला. तिच्या पुढच्या सूचनेनुसार बनियनदेखील काढून ठेवला.

हेडफोनसारखं दिसणार्या त्या ‘बूब सकर’ला वायरनी जोडलेले दोन वाटीसारखे अर्धगोल होते. ते अर्धगोल माझ्या छातीवर टेकवून तिनं निप्पल्सभोवती अॅडजस्ट केले. मग खट्याळ हसत ती म्हणाली -

“अगदी ‘बूब्स’ नसले तरी डेमोपुरतं मटेरीयल आहे बर का इथं! फक्त ‘सकर’च्या लेव्हल टू, लेव्हल थ्री वर थोडंसं दुखेल तुम्हाला. त्याचं काय आहे ना, हा ‘सकर’ गुळगुळीत स्कीनसाठी डिझाईन केलाय. आता ज्या भागावर हा वापरायचा तिथं ‘एवढे’ केस असतील हे त्या डिझायनरला तरी कसं सुचणार म्हणा.”

असं बोलत असतानाच तिनं रेग्युलेटरवर लेव्हल वन सेट करुन सकर ‘ऑन’ केला. मला छातीवर हलकासा झटका बसल्यासारखं वाटलं, पण ते दोन अर्धगोल आता एकदम फिट बसले होते.

“तुमच्या गैरहजेरीत तुमच्या मैत्रिणीचे हात फार दुखू नयेत, म्हणून हे खास मशिन आमच्या कंपनीनं बनवलंय. हे लेव्हल वन वर माउंटींग झालं की हळूहळू लेव्हल वाढवत न्यायच्या. या अशा…”

असं म्हणत तिनं लेव्हल टू घेतली. आता माझ्या छातीवरचा दाब वाढल्याचं मला जाणवलं. त्या अर्धगोलांच्या बॉर्डरमधे केस अडकून ओढले गेल्यानं थोडं दुखत होतं खरं, पण त्यापुढचं फीलिंग जबरदस्त होतं.

निप्पलभोवती कुणाचं तरी तोंड असल्याची जाणीव होती ती. शक्य तितकं ‘मटेरीयल’ तोंडात भरुन कुणीतरी जोरात ओढतंय, असं वाटत होतं. माझ्या चेहर्यावर समाधानाचं हसू बघून तिनं रेग्युलेटरवर लेव्हल थ्री सिलेक्ट केली. अचानक माझ्या छातीवरचा दाब थांबला. मला वाटलं, मशिन बंद पडलं की काय. पण तेवढ्यात ते दोन्ही अर्धगोल जागेवरच फिरु लागले. आधी दोन्ही उजवीकडे थोडेसे गोल फिरले, मग डावीकडे. त्यानंतर एक डावीकडे, दुसरा उजवीकडे. दोन-तीन वेळा असं फिरुन झाल्यावर पुन्हा दाब वाढू लागला, आणि फिरण्याचा स्पीडही.

हातांनी एखाद्या मुलीचे गुबगुबीत स्तन दाबावेत, पिरगाळावेत, तसंच त्या मशिनचं काम चाललं होतं. तोंडानं चावणं आणि हातानं पिरगाळणं, या दोन्ही क्रिया एकाच वेळी होत असल्यानं प्रचंड एक्साईट व्हायला झालं होतं. आपण कुठं आहोत, कुणासमोर आहोत, सगळं विसरुन मी सोफ्यावर मागं मान टाकली आणि ट्रॅकपँटवरुनच माझ्या उत्तेजनेला दाबत विव्हळू लागलो. आह् आह् ओह् ओह् असे आवाज माझ्या तोंडून फुटू लागले. तेवढ्यात…

अचानक ‘बूब सकर’ बंद झाला. छातीवरचा पूर्ण दाब गेला. मी रागानं डोळे उघडून समोर उभ्या असलेल्या तरुणीकडं बघितलं.

“आय होप यू लाईक्ड इट, सर,” खोडकरपणे हसत तिनं विचारलं.

“ऑफ कोर्स, येस! पण ते मधेच बंद कसं पडलं?”

“त्याला ऑटो साउंड सेन्सर आहे सर. वेगवेगळ्या लेव्हल्सनुसार युजरच्या आवाजाच्या तीव्रतेची पातळी सेट केलेली आहे. यामधे अजून लेव्हल फोर, लेव्हल फाईव्ह, लेव्हल सिक्स, आणि लेव्हल सेव्हन इतक्या लेव्हल्स आहेत. पण ‘लेव्हल थ्री’लाच तुम्ही ‘लेव्हल सिक्स’ची आवाजाची पातळी क्रॉस केलीत. त्यामुळं तुमच्या सुरक्षेसाठी मशिन ऑटो स्वीच ऑफ झालं.”

“म्हणजे, तुम्ही म्हणताय की मला लेव्हल थ्री सहन नाही झाली? मग लेव्हल सेव्हनपर्यंत बायका कशा काय वापरणार हे मशिन?”

“हाच तर खूप मोठा गैरसमज असतो पुरुषांचा, सर. त्यांना वाटतं की आपणच शारीरिक यातना सोसू शकतो. आपण किती ताकदवान, यावर ते स्त्रियांच्या सहनशक्तीची लेव्हल ठरवतात. पण प्रत्यक्षात स्त्रियाच कित्येक पटींनी सहनशील आणि ताकदवान असतात. पण पुरुषाचा इगो सांभाळण्यासाठी त्या हे गैरसमज दूर करण्याचा प्रयत्न करत नाहीत.”

“छे! मला नाही पटत,” माझा इगो नक्कीच दुखावला गेला होता. “हे सिद्ध करु शकता तुम्ही?”

“अर्थातच!” एका सेकंदात तिनं उत्तर दिलं आणि माझ्या छातीवरुन ‘बूब सकर’ काढून घेत ती म्हणाली, “प्रत्यक्ष हात आणि तोंडाचा फोर्स टेस्ट करणारं मशिनही आहे माझ्याकडं.”

‘बूब सकर’चा बॉक्स परत बॅगेमधे ठेवून तिनं दुसरी एक लंबुळकी डबी बाहेर काढली. त्यातून दोन लांब वायर्सला जोडलेला एक इंडीकेटर काढला. माझ्यासमोर येऊन तिनं ते मशिन मला बघायला दिलं. त्या दोन्ही वायर्सच्या टोकांना सुईसारखं काहीतरी जोडलं होतं. इंडीकेटरच्या डिस्प्लेवर दोन सेक्शन होते. एकावर लिहिलं होतं, लेव्हल ऑफ फोर्स आणि दुसर्यावर, लेव्हल ऑफ साउंड.

मी मशिनचं निरीक्षण करेपर्यंत तिनं माझ्यासमोर स्वतःचा टी-शर्ट काढून टाकला होता. इतका वेळ त्या ढगळ्या टी-शर्टमुळं माझ्या लक्षात नव्हतं आलं, पण आता पिवळ्या पुश-अप ब्रामधे तिचे भरदार स्तन खूपच आकर्षक दिसत होते. तिच्या काळ्यासावळ्या त्वचेवर एक प्रकारची तुकतुकी होती. त्यामुळं तिचे सरळ खांदे, ब्रामधून डोकावणारे भरीव स्तन, सपाट पोट, त्यावर मधोमध खोलगट बेंबी, हे सगळं शाळीग्रामात घडवलेल्या देवीच्या मूर्तीसारखं वाटत होतं.

अजिबात न लाजता ती छातीची मादक हालचाल करत सोफ्यावर माझ्याशेजारी येऊन बसली. मग माझ्या हातातून ते मशिन घेऊन तिनं दोन्ही वायर्स सरळ केल्या. मानेनंच मला जवळ यायला खुणावलं. माझी तर तिच्या छातीवरुन नजरच हटत नव्हती. ते मस्त गरगरीत गोळे कुस्करण्यासाठी हात शिवशिवत होते आणि तोंडातून लाळ टपकायचीच बाकी होती.

“उघडा.”

तिच्या आवाजानं मी भानावर आलो. पण काय करायचं ते न सुचून तसाच तिच्याकडं बघत राहिलो.

“उघडा ना सर. टेस्टींग करायचंय…” असं म्हणत तिनं स्वतःच माझा हात घेऊन आपल्या छातीवर ठेवला. तिच्या छातीचा कडकपणा आणि आकार जाणवून माझ्या अंगात वीज सळसळली. मी झटकन उठून तिच्या समोर आलो. गुडघ्यांवर बसत मी दोन्ही हातांनी तिचे गोळे दाबू लागलो.

“असं नाही, सर. हे मशिन जोडल्यावर करा. त्याआधी ही ब्रा काढावी लागेल.”

मी उत्साहानं ब्राचं हुक चाचपडू लागलो. तिच्या स्तनांच्या गोलाईमुळं ब्राचं छोटंसं हुक दोन्ही गोळ्यांच्या मधे लपलं होतं. मी मुश्कीलीनं दोन्ही गोळे बाजूला करत ते हुक खोललं, तसे उसळी मारुन दोघे बाहेर आले. दोन्ही हातांनी तिची ब्रा पकडत मी तिच्या हातांतून सोडवून घेतली. कुठल्याही आधाराशिवाय ताठ उभे राहिलेले तिचे स्तन, हातांतून ब्रा सोडवताना होणारी त्यांची मादक हालचाल, बरोबर मधे नेम लावून बसवल्यासारखे काळे छोटे मनुके, आणि त्याभोवती साधारण रुपयाच्या नाण्याएवढी डार्क चॉकलेटी वर्तुळं.

नुसतं बघूनच खाली माझ्या पँटमधे आचके बसू लागले.

“आता हे टेस्टींग मशिन मी माझ्या बूब्सना जोडते. ‘बूब सकर’चं काम मात्र तुम्हाला करावं लागेल. कराल ना?” गालात जीभ घोळवत तिनं लाडीकपणे विचारलं.

माझी काय बिशाद नाही म्हणायची!

त्या दोन वायर्सची टोकं तिनं दोन्ही स्तनांच्या बाजूला चिकटवली. डिस्प्ले इंडिकेटर शेजारी सोफ्यावरच ठेवला आणि म्हणाली,

“करा आता सुरु. तोंड वापरा, हात वापरा, दाबा, चावा, पिरगळा. काहीही करा, फक्त या इंडिकेटरवर लक्ष राहू द्या. तुमची फोर्स लेव्हल आणि माझी साउंड लेव्हल मॅच होते का, तेवढं बघा.”

पडत्या फळाची आज्ञा स्वीकारुन मी ताबडतोब तिच्या छातीवर झडप घातली. आधी दोन्ही गोळे एकदम कुस्करायचा विचार होता. पण अपेक्षेपेक्षा बरेच मोठे होते तिचे स्तन. म्हणून मग दोन्ही हातांच्या ओंजळीत एक गोळा पकडून मी तिच्या कडक निप्पलला जीभ लावली. तिच्या अंगावर शहारा आलेला मला स्पष्ट जाणवला. दोन्ही हातांनी तिचा स्तन दाबत मी शक्य तितकं ‘मटेरीयल’ तोंडात भरायचा प्रयत्न करु लागलो. माझ्या चोखण्याचा स्पीड वाढेल तशी तिच्या श्वासांची गती वाढत होती.

हे सगळं सुरु असतानाच माझं त्या इंडीकेटरवरही लक्ष होतं. मी तिचे गोळे दाबून चोखायला सुरुवात केली तेव्हा त्यावर फोर्स लेव्हल ‘वन’ दिसत होती, आणि साउंड लेव्हल ‘झीरो’. मी चोखण्याचा स्पीड वाढवला तरी तिचा फक्त श्वासच जोरजोरात होत होता. मग मी चोखणं कमी करुन हातांचा दाब वाढवला आणि तिचं निप्पल दातांत पकडून जोरात चावलं.

‘आह्’ असा आवाज करुन तिनं दोन्ही हात माझ्या डोक्यावर आणले. इंडिकेटरवर साउंड लेव्हल ‘वन’ झाली होती. पण फोर्स लेव्हल ‘टू’ आणि ‘थ्री’ अशी बदलत होती. मी एका हातानं तिचा एक स्तन पिरगाळत त्यावरचा निप्पल चावू लागलो. तेव्हाच दुसरा हात तिच्या दुसर्या स्तनावरुन फिरवत मी दुसरं निप्पल चिमटीत पकडलं. आता दातांच्या आणि बोटांच्या चिमटीत दोन्ही निप्पल चिरडले जात होते. मागे सोफ्यावर मान टाकून ती माझं डोकं आपल्या छातीवर दाबत होती आणि मोठ्यानं हुंकारत होती.

साउंड लेव्हल ‘टू’ आणि फोर्स लेव्हल ‘फोर’ झाली होती. पण तिच्या त्वचेचा स्पर्श, स्तनांचा गुबगुबीतपणा, निप्पल्सची ताठरता, या सगळ्यांमुळं माझा लंड पूर्ण ताठ होऊन आचके देऊ लागला होता.

तिच्या छातीवरचा फोर्स अजून वाढवण्यासाठी मी दोन्ही हातांनी धसमुसळेपणा करत तिचे गोळे जमेल तसे दाबू लागलो, पिरगाळू लागलो. आळीपाळीनं दोन्ही निप्पल चावू लागलो. मी ते इतक्या जोरात चावले होते की त्यांचा ताठरपणा कमी होऊन ते थोडे हुळहुळे झाल्याचं जाणवत होतं. आता इंडिकेटरवर फोर्स लेव्हल ‘सिक्स’ दाखवत होती. ती माझं डोकं आपल्या छातीवर दाबत, आपले स्तन अजून माझ्या तोंडात कोंबत आह् आह् करत सीत्कारत होती. मी अजून ताकद लावून तिचा स्तन निम्मा-अर्धा तोंडात भरुन घेतला आणि जीव खाऊन चावला.

आऽऽ करुन जोरात किंकाळी फुटली. साउंड इंडिकेटर लेव्हल ‘थ्री’ दाखवत असतानाच मी धाडकन मागं जमिनीवर पडलो. इतका मोठा आवाज होऊनही लेव्हल ‘थ्री’ कशी, याचा विचार करत असताना मला जाणवलं…

ती किंकाळी माझी होती!

प्रचंड उत्तेजनेनं माझा बांध फुटला होता. जोरात ओरडून मी खाली पडलो होतो. माझ्या ट्रॅकपँटवर पुढे मोठ्ठा ओलसर डाग दिसत होता.

ती मात्र स्वतःच्या हातांनी स्वतःचे स्तन आणि हुळहुळे झालेले निप्पल कुरवाळत होती. माझ्या पँटकडं आणि माझ्याकडं बघत गर्वानं हसत होती.

“बघितलंत सर? मी म्हणाले होते ना, स्त्रियाच पुरुषांपेक्षा जास्त सहनशील आणि ताकदवान असतात. तुम्ही स्वतः किती ‘फोर्स’ सहन करु शकता आणि तुमच्या गर्लफ्रेन्डवर, बायकोवर किती ‘फोर्स’ वापरता, ते आता कळलं असेल ना तुम्हाला?”

मी काहीच उत्तर देण्याच्या परिस्थितीत नव्हतो. निमूटपणे तिचं बोलणं ऐकत, माझ्या श्वासांवर नियंत्रण आणण्याचा प्रयत्न करत खाली जमिनीवरच बसलो होतो.

“फारच दमलात का सर? पुढच्या खेळण्याची ट्रायल बघायचीय?” असं विचारत ती सोफ्यावरुन उठली. इंडीकेटर आणि वायर्स नीट गुंडाळून परत बॅगेत ठेवत ती अजून काहीतरी शोधू लागली.

आता तिच्या अंगावर फक्त निळी जीन्स होती. पाठीमागून तिची काळी, भरदार पाठ जाम सेक्सी दिसत होती. जीन्सच्या फिटिंगमुळं तिचे गरगरीत नितंबसुद्धा आकर्षक वाटत होते. तिच्या जीन्समागं लपलेले कलिंगडासारखे गोळे हाताळायला काय मजा येईल… हिची गांड कपड्यांतूनच एवढी सेक्सी दिसतीय, खरोखर हिची गांड मारायला मिळाली तर…

मी अधाशी नजरेनं तिची गांड न्याहाळत असतानाच ती गर्रकन वळली. मी लगेच नजर हटवायचा प्रयत्न केला खरा, पण तिनं आधीच ओळखलं होतं. तिचा चेहरा थोडा रागावल्यासारखा वाटला, पण लगेच चेहर्यावर हसू आणत ती म्हणाली -

“चला सर, पुढचा डेमो दाखवते.”

ती पलिकडच्या कोपर्यात ठेवलेल्या खुर्चीकडं गेली. मी उत्साहानं तिच्या मागे-मागे गेलो. हातात कसली तरी पिशवी घेऊन ती खुर्चीवर बसली. मी तिच्या समोर उभा राहिलो.

खुर्चीत ताठ बसत तिनं मान वर केली आणि ओठांचा चंबू करत माझ्याकडं पाहिलं. कॉफी कलरची लिपस्टिक आणि लिपग्लॉसमुळं चमकणारे तिचे ओठ मला कॅडबरीसारखे खाऊन टाकावेसे वाटले. खाली झुकत मी अलगद तिच्या ओठांवर माझे ओठ टेकवले. खाली आधारासाठी खुर्चीच्या दोन्ही हातांवर मी माझे हात टेकवून अजून खाली झुकलो. तिच्या ओठांवरचा दाब वाढवताच तिनं जोरदार प्रतिसाद द्यायला सुरुवात केली. माझे ओठ शोषून घेत ती मधूनच आपली जीभ बाहेर काढत होती. तिच्या जिभेचा ओलसर स्पर्श झाला की माझ्या अंगावर शहारा येत होता.

आजूबाजूचं पूर्ण भान विसरुन मी तिचे ओठ शोषत होतो, चाटत होतो, चावत होतो. अचानक माझ्या हातांना कसलासा स्पर्श जाणवला. तिचे हात असावेत कदाचित, म्हणून मी दुर्लक्ष केलं. पण तेवढ्यात आमचं रसभरीत चुंबन तोडत ती मागं सरकली. मी पुन्हा तिच्या तोंडाजवळ तोंड नेऊ लागलो तेव्हा मला समजलं…

तिनं वेल्वेटच्या बेड्यांनी माझे दोन्ही हात खुर्चीच्या हातांना बांधून टाकले होते. मी हात सोडवण्याचा प्रयत्न करत असतानाच ती माझ्याखालून निसटली आणि शेजारी येऊन उभी राहिली.

“आता हा डेमो सर्वात जबरदस्त खेळण्याचा आहे बरं का,” असं म्हणत ती बॅगपर्यंत चालत गेली आणि परत आली.

येताना तिच्या हातात एक गुलाबी रंगाचा, साधारण सहा-सात इंची रबरी डिल्डो होता.

“मघाशी मी बॅगजवळ गेले तेव्हा तुम्ही काय बघत होता, सर?” माझ्या उघड्या पाठीवरुन आपली लांबसडक बोटं हळुवारपणे फिरवत तिनं विचारलं.

“मी? कुठं काय? म्हणजे असं विशेष काही नाही…” मी सारवासारव करण्याचा प्रयत्न केला.

“विशेष काही नाही? नक्की? याबद्दल पण काही नाही?” असं विचारत तिनं जीन्सचं हुक खोललं. चेन खाली ओढली. दोन्ही बाजूंनी कमरेत हात घालत तिनं जीन्स उतरवली.

आता तिच्या अंगावर एक छोटीशी लाल चड्डी सोडली तर काहीच नव्हतं. पायातून जीन्स काढून टाकत ती माझ्यासमोर गोल फिरली. तिच्या नितंबांचा आकार जीन्सवरुन वाटत होता त्यापेक्षा मोठा होता. आणि तिची छोटीशी चड्डी ते मोठाले कलिंगड झाकू शकत नव्हती.

पुढं वाकत तिनं आपला हात स्वतःच्या गरगरीत गांडीवर फिरवला आणि विचारलं, “हेच बघायचं होतं ना सर तुम्हाला?”

“नुसतं बघायचं नाही…” ती लाजत नाही तर आपण कशाला घाबरायचं, असा विचार करुन मी म्हटलं, “तुझ्या मस्त गरगरीत गांडीत माझा…”

“हो हो हो…” माझं बोलणं पूर्ण होण्याआधीच ती म्हणाली, “तोच डेमो आहे तुमच्यासाठी, सर!”

माझ्या डोळ्यासमोर आधीच ते चित्र उभं राहिलं होतं. समोर तिची उघडी गच्च गांड, त्यात ती स्वतःच्या हातानं तो सहा-सात इंची रबरी लवडा घालणार. अहाहाहा…

पण प्रत्यक्षात तसं झालंच नाही. हातात तो रबरी डिल्डो खेळवत ती माझ्या मागं आली. मी खुर्चीवर झुकलेल्या अवस्थेत अडकलो होतो. माझ्या मागून मला चिकटत तिनं खालून तिचा उजवा हात पुढं घेतला. ट्रॅकपँट फाडून बाहेर यायचा प्रयत्न करणार्या माझ्या हत्याराला तिनं कुरवाळलं. मग दोन्ही हात माझ्या पाठीवरुन फिरवत खाली आणले.

पाठीवर तिच्या दोन्ही हातांचा स्पर्श जाणवला तसा, तिच्या हातातला डिल्डो कुठं गेला ते बघण्यासाठी मी मान मागं वळवली. तिनं तो गाजरासारखा तोंडात पकडल्याचं बघून माझा लंड जोरात आचके देऊ लागला. तोंडातल्या तोंडात ती तो डिल्डो फिरवत होती, चोखत होती, चावत होती. तिच्या लाळेनं तो पूर्ण ओलाचिंब झालेला दिसत होता.

तोंडात तो रबरी लवडा घोळवत असतानाच तिनं दोन्ही हातांनी माझी ट्रॅकपँट खाली खेचली. गुडघ्यापर्यंत पँट सोडून तिचे हात पुन्हा माझ्या कंबरेवर आले. दोन्ही हातांची लांबसडक बोटं माझ्या अंडरवेअरच्या इलॅस्टिकमधे घुसवत तिनं खाली खेचली. ताठलेल्या लवड्यामुळं माझी अंडरपँट पुढून अडकली होती. दोन बोटांच्या चिमटीत ती पकडत तिनं सोडवून घेतली आणि खाली वाकत ट्रॅकपँट नि अंडरपँट पूर्ण काढून टाकली.

एक तर माझ्या अंगावर एकही कपडा उरला नव्हता. वरुन तिच्या हातांचा स्पर्श शरीरभर सळसळत होता. हात बांधलेले असल्यानं मला फार हालचालही करता येत नव्हती. पण पुढं काय होणार या कल्पनेनं अंगात उत्साह संचारला होता.

माझ्या मांड्यांवर तिच्या मांड्या घासल्या जात होत्या. तिच्या ओलसर योनीचा गरम स्पर्श माझ्या पार्श्वभागावर जाणवत होता. पाठीमागून दोन्ही हात पुढं घेऊन ती माझ्या कडक झालेल्या हत्याराशी खेळत होती. एका हातानं माझ्या गोट्या कुरवाळत होती. दुसर्या हातानं लवड्यावरची स्किन सराईतपणे मागं-पुढं करत होती. माझे दोन्ही हात बांधलेले असल्यानं, जे काही ती करत होती त्याचा निमूटपणे आनंद घेण्यापलिकडं मी काहीच करु शकत नव्हतो.

अचानक ती मागं सरकली. माझ्या काही लक्षात यायच्या आत तिचे हात माझ्या गांडीवरुन फिरत होते. दोन्ही हातांनी गांड फाकवून तिनं मधल्या भोकावरुन बोट फिरवलं.

दुसर्याच क्षणी मला तिथं ओलसर पण कडक स्पर्श जाणवला. तो स्पर्श कशाचा आहे हे लक्षात येताच मी ओरडलो -

“हे काय चाललंय?”

“तुम्हाला हवं होतं तेच चाललंय, सर!” ती शांतपणे म्हणाली. तिनं लाळेनं पूर्ण ओला झालेला तो डिल्डो माझ्या गांडीच्या भोकात घुसवायला सुरुवात केली. मी कळवळून ओरडलो -

“नाही. नाही. दुखतंय… आऽऽ”

“दुखतंय? इतक्यातच? अजून तर हा आत पण नाही गेला,” ती हसत-हसत बोलत होती. तिच्या हसण्यानं माझा राग अजून वाढत होता. तिचा जोरसुद्धा वाढत होता.

“पण हे आपल्या प्लॅनमधे नव्हतं, सीमा!” मी न राहवून ओरडलो.

“वा रे वा! सगळं तुझ्या प्लॅनप्रमाणेच झालं पाहिजे का? माझा पण काही प्लॅन नाही का असू शकत?” बोलताना तिचं डिल्डो आत सारणं सुरुच होतं.

“पण तू तर म्हणाली होतीस की ही ‘रोल-प्ले’ची आयडीया खूपच मस्त आहे. आणि त्यात तू काय-काय करणार हे आपण दोघांनी मिळून ठरवलं होतं ना? मग आयत्या वेळी तू हे काय करत्येस?”

“मान्य आहे की आपण माझ्या रोलवर बोललो होतो. पण त्यात तू तुझ्या एकट्याच्याच फॅन्टसीचा विचार केलास असं नाही का वाटत तुला? सेक्स टॉईजचा डेमो द्यायला एक सेल्सगर्ल येते आणि डेमोच्या निमित्तानं ‘तुला’ सेक्स प्लेझर देते, असाच प्लॅन केलास ना तू?” तिच्या बोलण्यात आता राग दिसून येत होता. आणि त्याच रागानं ती तो डिल्डो अजून आत घुसवत होती.

“सीमा, प्लीज! तुला प्लॅन मंजूर नव्हता तर तसं सांगायचं होतंस ना. आधी हो म्हणून नंतर बदल करणं चुकीचं आहे. आपलं काय ठरलं होतं? माझे हात बांधल्यावर तू तो रबरी डिल्डो स्वतःच्या मागं घालून मला डेमो दाखवणार, बरोबर?”

“अगदी बरोबर! तुला माहितीय मला मागून घातलेलं अजिबात आवडत नाही. पुढुन मी तुला कधीतरी अडवलं का? पण तुझी फॅन्टसी पूर्ण करण्यासाठी तू प्लॅनमधे हा बदल केलास. मी म्हणत होते, डिल्डो पुढुन घेते. पण तू म्हणालास, नाही. मागूनच घ्यायचा. त्यावेळीच माझ्या डोक्यात हा प्लॅन तयार झाला. घे आता मागूनच!” असं म्हणून तिनं अजून जोर लावून डिल्डो आत घुसवला.वेदनेनं माझ्या डोळ्यांत पाणी आलं. मी कळवळून तिला विनंती केली -

“सीमा, प्लीज मला माफ कर. मी पुन्हा तुझ्यावर मागून घ्यायची जबरदस्ती नाही करणार. मी मुद्दाम प्लॅनमधे मागून डिल्डो घ्यायची आयडीया घुसवली होती. पण माझी आयडीया आता माझ्याच मागं घुसलीय. सॉरी सीमा! आय लव्ह यू सीमा…”

“ओह्, आय लव्ह यू टू डार्लिंग,” असं म्हणत तिनं डिल्डो बाहेर खेचला. पुढं येत तिनं तो रबरी लवडा खुर्चीवर ठेवला आणि पटापट माझे दोन्ही हात सोडवले. मग मला करकचून मिठी मारत, टाचा उंचावून तिनं आपले ओठ माझ्या ओठांवर टेकवले. माझ्या ओठांची, चेहर्याची चुंबनं घेत असतानाच तिनं मला धक्का देऊन खाली पाडलं.

अंगावर उरलेला एकमेव कपडा, तिची लाल चड्डी तिनं उतरवली. मी पाठीवर पडलो होतो. माझा लवडा ताठलेलाच होता. ती चड्डी काढत असताना तर तो अजून आचके द्यायला लागला.

माझ्या दोन्ही बाजूंना पाय टाकत ती खाली बसली. एका हातानं आपल्या योनीपाकळ्या फाकवत दुसर्या हातानं तिनं माझा लवडा हातात घेतला. नेम धरुन लवडा योनीत घुसवताना तिच्या चेहर्यावर समाधान ओसंडून वाहत होतं. माझा लवडा हळूहळू तिच्या आत-आत शिरत असतानाच मी हात लांब करुन तिचे कडक स्तनगोळे ताब्यात घेतले.

हळू-हळू माझ्या लवड्यावर वर-खाली होताना तिनं विचारलं -

“अजून कुठल्या खेळण्याचा डेमो बघायचाय का, सर?”

~~ 0 ~~

Tuesday, December 3, 2013

एका लेखकाची सत्यकथा

“काय रे, काय करतोयस?”
“काही नाही गं, एक कथा लिहितोय.”
“काय?? कथा? आणि तू? तू काय लेखक नाहीस कथा लिहायला!”
“हं, बर्‍याच वाचकांनाही असंच वाटतं…”
“काय?? वाचकांना? कुठले वाचक?”
“अगं, ही एक वेबसाईट आहे, ज्यावर लेखक आपल्या कथा अपलोड करु शकतात. आणि या वेबसाईटवर येऊन कथा वाचणारे वाचक त्यावर प्रतिक्रिया नोंदवतात.”
“कसल्या कथांची वेबसाईट आहे ही? आणि तू कसल्या कथा लिहितोस?”
“अं… ही प्रणयकथांची वेबसाईट आहे… आणि मी अर्थातच प्रणयकथा लिहून पाठवतो…”
“अच्छा, प्रणयकथा… म्हणजे सेक्स स्टोरीज म्हणायचंय तुला?”
“नाही गं, नुसत्या सेक्स स्टोरीज नाही. मी स्त्री-पुरुषांचा प्रणय आणि त्याभोवतीच्या भावभावनांबद्दल लिहितो!”
“काय??? तू आपल्या प्रणयाबद्दल लिहितोस? तुझं डोकं-बिकं फिरलंय की काय? तू आपल्या सेक्स लाईफबद्दल लोकांना सांगत फिरतोयस??”
“आपल्या नाही गं, इतर लोकांच्या प्रणयाबद्दल लिहितो मी…”
“इतर लोकांच्या प्रणयाबद्दल तुला कशी काय माहिती रे??”
“अगं तसंच नाही काही. माझ्या माहितीतल्या लोकांची नावं आणि त्यांचं दिसणं-वागणं या गोष्टींच्या आधारानं लिहितो मी. पण बराचसा मजकूर काल्पनिकच असतो…”
“पण हे असलं करायची गरजच काय? माझा नवरा अश्लील कथा लिहितोय या विचारानंच मला मळमळू लागलंय!”
“अश्लील कथा नाही गं, प्रणय कथा! अगं या वेबसाईटवरच मी अशा कथा वाचायला लागलो. पण माझ्या कल्पनेतल्या प्रणयाचं वर्णन करणार्‍या कथा काही मला वाचायला मिळेनात. मग मी म्हटलं, आपणच का लिहू नयेत अशा कथा?”
“म्हणजे अतिशयोक्ती आणि विक्षिप्त कल्पनांनी भरलेल्या कथा ना?”
“नाही नाही, त्याच्या अगदी उलट! माझ्या कल्पना अगदी साध्या, सरळ आहेत. त्यामुळं मला अगदी साध्या, सरळ, खर्‍याखुर्‍या माणसांच्या कथा वाचाव्याशा वाटतात.”
“बाप रे, तू आणि साधा-सरळ? पंधरा वर्षं झालीत आपल्या लग्नाला… आणि बाकीचं जाऊदे पण एवढी एक गोष्ट मला चांगलीच पटलीय की तू साधा-सरळ अजिबात नाहीस!”
“जाऊ दे गं ते. सांगायची गोष्ट अशी की मी पाठवलेल्या सुरुवातीच्या कथा या वेबसाईटवरून रिजेक्ट झाल्या.”
“बाप रे, तू लिहिलेल्या कथा अश्लिल वेबसाईटवर पण टाकायच्या लायकीच्या नव्हत्या?? देवा रे…काय लिहिलं होतंस असं?”
“नाही गं, माझं शुद्धलेखन आणि वाक्यरचना त्यांच्या नियमांप्रमाणे नाही, असं म्हणाले”
“असल्या कथा वाचून हातानं ‘गाळताना’ कसले आठवतात नियम आणि शुद्धलेखन??”
“नाही गं, बरोबरच होतं त्यांचं. आणि वेबसाईटवरच ऐच्छिक संपादकांची यादी पण दिलीय त्यांनी. त्यातूनच मला काही जण मिळाले, माझं लेखन तपासून त्यात दुरुस्त्या सुचवणारे…”
“काय?? आणि तू त्यांना या कामाचे पैसे दिलेस की काय?”
“नाही गं, नव्या लेखकांना मदत म्हणून ते हे काम स्वेच्छेने करतात, फुकटात!”
“हं, तुझ्या बाबतीत त्यांना फारच मदत करावी लागली असणार…”
“हे बघ, तुझ्या खोलीत जा आणि तुझ्या लॅपटॉपवर माझी एखादी कथा वाचून ये. मग आपण पुढं चर्चा करू.”

(अर्ध्या तासानंतर…)
“हं, काय म्हणणं आहे आता तुझं?”
“तू माझ्याबद्दल लिहिलंस.”
“मुळीच नाही! मी फक्त तुझी मापं आणि वर्णन वापरलं माझ्या कथेतल्या एका बायकोच्या पात्रासाठी…”
“हो का? तुझ्या त्या ‘पात्रा’चा ब्रेस्ट साईझ आणि केसांचा रंग दोन्ही हुबेहुब माझ्यासारखाच कसा काय?”
“असू दे ना… ते ‘पात्र’ एका पुरुषाच्या तोंडावर स्वतःची योनी घासून फळाफळा झडतं सुद्धा माझ्या कथेत. तू अशी कुणाच्या तोंडावर बसली होतीस का?”
“तुझ्याच की... आणि कोणाच्या?”
“तू तुझी योनी ज्याच्या तोंडावर घासलीस असा मी एकमेव पुरुष आहे का?”
“नाही सांगत जा! आपल्या मुलांनी चुकून हे असलं वाचलं तर त्यांना काय वाटेल? मला तर ते धंदेवालीच समजतील!”
“ही कथा तुझ्याविषयी नाही. आणि आपल्या मुलांनी योग्य वयात हे वाचलं तरी काल्पनिक कथा आणि सत्यकथा यांतला फरक त्यांना नक्कीच तुझ्यापेक्षा जास्त चांगला कळेल, असं मला वाटतं.”
“तू कसल्या कामात बिझी आहेस हे त्यांनी मला विचारलं तर काय सांगायचं? कुठल्या तरी अश्लील वेबसाईटवर लोकांनी वाचण्यासाठी तू सेक्स स्टोरीज लिहितोयस, असं नाही सांगू शकत मी त्यांना…”
“मी काय करावं आणि काय करु नये हे ठरवण्याइतका सज्ञान आहे मी. मला या कथा लिहायला खरोखर आवडतं. त्यात एक प्रकारची वेगळी उत्तेजना असते.”
“मला वाटतं मी तुझी दुसरी एखादी कथा वाचून बघावी…”

(अजून अर्ध्या तासानंतर…)
“त्या कुठल्या काळ्या मुलीबरोबर झोपला होतास तू?”
“काहीही बरळू नकोस. तो माझा अनुभव नाही, कल्पना आहे.”
“कल्पनेच्या आयचा घो. मला माहित्येय तुझा ‘कामा’निमित्त प्रवास आणि त्यातले अनुभव. ही तर नक्कीच सत्यकथा आहे.”
“अजिबात नाही. पण यातून एक गोष्ट सिद्ध होतीय, ती म्हणजे - माझ्या कथा इतक्या वास्तवदर्शी आहेत की माझ्या बायकोलासुद्धा त्या खर्‍या वाटतायत!”
“हं, अर्धं का होईना पण सत्य बोललासच तू. जरा तुझ्या आणखी कथा वाचून येते…”

(तासाभरानंतर…)
“मग? आता काय वाटतंय तुला?”
“मला वाटतंय, तू आपल्या मित्रमंडळी आणि शेजार्‍या-पाजार्‍यांबद्दल बरीच ‘तसली’ माहिती जमवलीयस! तुझ्या कथांमधे मला आपल्या माहितीतले बरेच लोक सापडले.”
“पण ते सगळं काल्पनिक आहे. हां, मी बर्‍याचशा सत्य घटना आणि खर्‍याखुर्‍या पात्रांचा आधार घेतो, हे मी आधीच सांगितलंय.”
“हो का? आणि तुझ्या कथांमधे लफडेबाज बायका जास्त आणि बाहेर तोंड मारणारे पुरुष कमी कसे काय?”
“कारण मला अशी लफडी करणार्‍या बायकाच जास्त ठाऊक आहेत. नाही नाही, खरं तर, एखाद्या नवर्‍यानं आपल्या बायकोचं लफडं पकडलं तर तो काय करेल याबद्दल मला जास्त माहिती आहे म्हणून…”
“हं, बरं झालं तू वेळीच आपलं उत्तर बदललंस. नाही तर तुझी काही धडगत नव्हती आज… आणि काय रे, तू कविता वगैरे करत नाहीस वाटतं?”
“नाही गं, मला नाही जमत कविता करणं. आणि ते यमक-बिमक जुळवणं तर पार डोक्यावरून जातं माझ्या…”
“तरीसुद्धा मला वाटतं की तू कविता लिहायचा प्रयत्‍न करावास.”
“ठीकाय, बघतो जमतंय का - ‘कामासाठी गंगू येते खूप-खूप लांबून, कंटाळते बससाठी रोज-रोज थांबून, बसमधे चढल्यावर पण होते खूष पाहून, आजपण कुणीतरी जाणार आंबे दाबून..’ कशी वाटली?”
“काही खास नाही. तुझ्या पांचट जोक्सची सवय झालीय आता मला. अजून एखादी ट्राय कर…”
“बरं, ही ऐक - ‘पाहून तुझे गरगरीत गोळे, तृप्त झाले माझे दोन डोळे...’”
“...राहू दे, राहू दे! कविता राहू दे, तू आपला कथाच लिही.”
“बघ, मी म्हणालो होतो ना मला कविता जमत नाहीत. तरी तू म्हणालीस म्हणून मी प्रयत्‍न केला तरी तुला त्या आवडल्या नाहीत.”
“कवितांचं जाऊ दे रे, पण कित्येक वाचकांना तुझ्या कथादेखील आवडत नसतील, त्यांचं काय?”
“त्यांचं काय? माझ्या कथांमागची भूमिका मी स्पष्ट करून सांगतो आणि ज्यांना आवडत नसतील त्यांनी वाचूच नयेत ना माझ्या कथा. पण मला वाटतं असे वाचक मुद्दाम माझ्या कथा संपूर्ण वाचतात आणि मग त्यावर काहीतरी तिखट प्रतिक्रिया देतात.”
“हं, पण तुझ्या कथांचे चाहते देखील बरेच आहेत असं दिसतंय. तुझ्या कथांवर त्यांनी दिलेल्या प्रतिक्रिया सुद्धा मला मजेशीर वाटतात. त्यांच्या प्रतिक्रिया आणि सूचना अशा लिहिलेल्या असतात, जणू काही ते तुला प्रत्यक्ष ओळखतात आणि प्रत्यक्ष तुझ्याशी बोलतात. त्या बाबतीत मात्र तुला मानलं पाहिजे.”
“हे तुला खरंच वाटतंय की माझ्या ‘प्रसादा’च्या आशेनं तू बोलतियेस?”
“एहेहे, तुझ्या प्रसादाच्या ‘आशे’नं? तो तर मी मला पाहिजे तेव्हा मिळवू शकते म्हटलं! पण एका कथेत तू सत्य लपवून ठेवलंस असं मला वाटतंय…”
“काय असत्य लिहिलं बाई मी?”
“तू म्हणतोस की तू त्या मुलीला तुझ्या लांबसडक लंडानं झवतोयस आणि ती तुला म्हणतेय, ‘तुझे बारा इंच माझ्यात घुसून मला रक्तबंबाळ करु देत.’ पण तुझा तर सहाच इंचाचा आहे.”
“मग यात खोटं काय? मी खरंच माझे सहा इंच तिच्यात दोनदा घुसवले आणि मग तिच्या नाकावर ठोसा मारून तिला रक्तबंबाळ केलं!”
“हॅहॅहॅ, पुन्हा पांचट जोक! जाऊ दे. तुला काय वाटतं, आपलं हे असं बोलणं लोकांना आवडेल?”
“अं, काही लोकांना आवडेल, ज्यांना माझ्या कथा आवडतात. बाकीच्यांना आपला वेळ फुकट गेला म्हणून वाईटही वाटेल.”
“का बरं? लोकांना सत्य वाचायला आवडत नाही?”
“तसं नाही. पण हे प्रणय कथांच्या वेबसाईटवर जाणार ना? मग यात प्रणय नसेल तर लोकांना कसं आवडेल?”
“मग घाल ना थोडा प्रणय, थोडा सेक्स!”
“तो कसा काय?”
“अरेच्चा! लेखक तू आहेस की मी? बघ जरा विचार करुन, काही शृंगारीक सुचतंय का…”
“हं… आम्ही हे बोलत असतानाच माझी बायको कपडे बदलायला बेडरुममधे गेली. ती परत आली तेव्हा तिच्या अंगावर एक लालभडक झिरझिरीत नाईटी होती. मी माझ्या लिहिण्याच्या टेबलवरुन तिच्याकडं बघितलं. काय ‘माल’ दिसत होती ती. चालताना तिचे गरगरीत स्तन आणि पुष्ट नितंब डुचमळत होते. ती माझ्या टेबलजवळ पोचताच मी गर्रकन खुर्ची फिरवली आणि तिचे गच्च नितंब दोन्ही हातांत पकडून तिला माझ्या अंगावर खेचली. उजव्या हातानं तिला घट्ट धरुन ठेवत माझा डावा हात मी तिच्या कंबरेवरून हळूवार फिरवत समोर आणला. तिच्या झिरझिरीत नाईटीच्या आत कसलाच आडोसा नसल्यानं माझी बोटं थेट तिच्या तपकीरी केसांच्या पुंजक्यावर फिरू लागली. केसांच्या मागं दडलेल्या तिच्या योनीची दमट उष्णता माझ्या बोटांना जाणवून आपसूकच दोन बोटं आतमधे घुसण्याचा प्रयत्‍न करू लागली. माझ्या दोन बोटांनी तिच्या योनीपाकळ्या उघडून आत प्रवेश करताच तिच्या श्वासोच्छवासाची गती वाढली. स्वतःचं शरीर माझ्या अंगावर झोकून देत ती आपली कंबर मागे-पुढे, वर-खाली अशी हलवू लागली. थोड्या वेळानं मी तिला बोटांनी झवतोय की ती माझ्या बोटांना झवतेय, हेच कळेनासं झालं…”
“...आई ग्गं! कसलं भन्नाट लिहतोस रे तू…”
“श्श… मधे बोलू नकोस, वाचकांचा रसभंग होईल. मी थोडा वेळ माझी बोटं जोरात आत-बाहेर करत राहिलो. मग थोडं थांबून मी तिचं कमनीय शरीर त्या झिरझिरीत नाईटीच्या पिंजर्‍यातून मुक्त केलं. मग मी उठून तिला माझ्या खुर्चीवर बसवलं आणि स्वतः खाली गुडघे टेकून तिच्यासमोर झुकलो. मी माझा चेहरा तिच्या तापलेल्या योनीजवळ नेला आणि दोन्ही हातांनी पाकळ्या बाजूला करून हळूहळू तिच्या दमट योनीत माझी जीभ घुसवू लागलो. अहाहा, काय स्वाद होता तो! जसजशी माझी जीभ तिच्या योनीमधे घुसू लागली, तसतशी ती चढत्या आवाजामधे ‘आह.. आह… ओह.. ओह...’ अशी विव्हळू लागली. मी माझी जीभ वर-खाली, आत-बाहेर जोरजोरात चालवू लागलो तसा तिनं आपल्या दोन्ही हातांनी माझा चेहरा आपल्या योनीवर घट्ट दाबून धरला…”
“माय गॉड! कसला सीन आहे रे…”
“...मग आता पुढं काय? तू माझ्या पँटमधून माझा लवडा बाहेर काढतेस आणि चोखायला लागतेस, असं लिहू?”
“नको नको, आपल्या माहितीतलं कुणीतरी हे वाचत असेल तर तसं बरं दिसणार नाही.”
“बरं मग असं लिहू का - तू खुर्चीला धरून ओणवी झालीस आणि आपले हात मागे आणत तू स्वतःच्या नितंबांना बाजूला करत माझ्यासाठी आपलं ‘खास’ भोक ओपन करून दिलंस?”
“छ्या! तुला माहित्येय मला नाही ते मागनं घुसवलेलं आवडत…”
“मग मी पुढं लिहू तरी काय?”
“जे सत्य आहे तेच लिही!”
“आणि सत्य काय आहे?”
“सत्य हे आहे की - तुझी ही कथा लिहून होताच मी तुला आपल्या बेडरुममधे घेऊन जाते आणि तुला जबरदस्त झवून काढते. तुझ्या कथेनं मला इतकं पेटवलंय की मला ही कथा सत्यात उतरवायची खूपच घाई झालीय.”
“हे खरंच की लिहिण्यापुरतं?”
“खरंच रे, माझ्या राजा…”
“मग माझं लिहिणं इथंच थांबलं समज. हा मी ‘उठलो’…”

Tuesday, August 27, 2013

मूडचे कोड

नवराः हे बघ, असं सारखं-सारखं तुला विचारून त्रास द्यायला मलाही आवडत नाही. त्यापेक्षा आपण तुझ्या मूडचे कोड ठरवूया.
बायकोः कसले हो कोड?
नवराः जेव्हा तुझा करायचा मूड असेल तेव्हा तू माझा हातात घेऊन फक्त दोनदा हलवत जा. मी समजून जाईन.
बायकोः अरे व्वा! आणि माझा मूड नसेल तेव्हा?
नवराः सोप्पंय! तुझा मूड नसेल तेव्हा माझा पन्नास वेळा हलवत जा...

दात

बाई दातांच्या डॉक्टरसमोर लाजून उभी होती. डॉक्टरनं विचारलं, "अहो अशा लाजताय काय? काय होतंय तुम्हाला?" बाई म्हणाली, "इश्श! डॉक्टर मला दात काढून हवाय." "अहो, मग त्यात एवढं लाजण्यासारखं काय? इकडं या खुर्चीवर येऊन बसा बरं..." बाई लाजतच खुर्चीकडं आली, साडी कमरेपर्यंत उचलली, चड्डी खाली ओढली आणि पाय फाकवून बसली. डॉक्टर उडालाच, "अहो अहो, हे काय करताय बाई? तुमचा दात काढायचाय ना, मग चड्डी कशाला काढताय?" बाई अजून लाजून म्हणाली, "इश्श डॉक्टर! दात माझा नाही, आमच्या ह्यांचा काढायचाय. इथं खाली अडकलाय काल रात्री!"

थकवा

"बाई, काय होतंय तुम्हाला?"
"डॉक्टर साहेब, खूप थकवा येतो हो सारखा सारखा..."
"खूप काम असतं का बाई घरात?"
"नाही हो, तसं काम म्हणून फार नाही, पण..."
"समजलो समजलो.. किती वेळा करता आठवड्यातून?"
"रोज डॉक्टरसाहेब..."
"हं.. म्हणूनच थकायला होतंय. एक काम करा - इथून पुढं रविवारी करायचं बंद करा."
"ते कसं शक्य आहे डॉक्टर? तेवढ्या एकाच दिवशी तर माझ्या नवर्‍याबरोबर करते ना मी..."

हात

मक्याच्या गांडीत खाज सुटली म्हणून डॉक्टरला दाखवायला गेला. डॉक्टरनं तपासून सांगितलं, "मलम लावायला सात दिवस रोज सकाळी ये." सातव्या दिवशी डॉक्टर म्हणाला, "उद्यापासून नाही आलास तरी चालेल.  घरीच बायकोकडून मलम लावून घे." आठव्या दिवशी सकाळी मक्या चड्डी काढून बायकोकडं गांड करून उभा राहिला. बायकोनं मलम लावताना एक हात मक्याच्या खांद्यावर ठेवला. मक्या म्हणाला, "तिच्या मायला त्या डॉक्टरच्या! तू आत्ता एक हात खांद्यावर ठेवल्यावर कळलं, डॉक्टर सात दिवस दोन्ही हात माझ्या खांद्यावर ठेवून मलम कसा लावत होता!"

Friday, August 2, 2013

चड्डी

मुलगा म्हणतो मुलीला, चड्डी तुझी व्हायचंय मला
स्वर्गाच्या या दरवाजावर, सतत पहारा द्यायचाय मला.
मुलगी म्हणते मुलाला, स्वर्गाचा दरवाजा नेहमीच खुला
झवत असताना मला कुणी, कोपर्‍यात पडून र्‍हायचंय का तुला?